Τον τελευταιο καιρο βιωνω μια τεραστια απορια.Για τα ωραρια μου και το modus vivendi μου. Ειμαι εγω ο περιεργος, ο ανωμαλος, ο αντιθετος ο ανθρωπος; Τυχαινει να γνωριζω επισης μονο τετοιους ανθρωπους; Τοσες συμπτωσεις πια; Η απλα οι καιροι εχουν αλλαξει;
Ως προσφατα αποφοιτος λοιπον δεν εργαζομαι και απλα περιμενω να υπηρετησω την μαμα πατριδα. Περναω ενα μετατραυματικο σοκ της απωλειας της φοιτητικης ελευθεριας και της ζωης γενικοτερα. Ξυπναω 12-1 συνερχομαι απο τα ομολογουμενως ψυχεδελικα ονειρα μου, τρωω το πρωινο μου, λιγο λιωσιμο στο PC κανα 2ωρακι μετα μεσημεριανο και κατα τις 4-5 ο απαραιτητος απογευματινος καφες που συνοδευεται απο βολτα στην πολη (οσοι ξερουν ξερουν σε ποια πολη, δεν εχω ορεξη για νεoυς θαυμαστες να με ενοχλουν). Λιγο πριν το ρολοι χτυπησει 9 φορες εχω επιστρεψει και απολαμβανω τη σειρα μου τρωγοντας φρουτα ως αλλος Ρωμαιος αυτοκρατορας. Μετα εισερχομαι στα social network, σερφαρω σε αμφιβολου περιεχομενου sites, παιζω παιχνιδια, ακουω μουσικη, μιλαω σε skype και msn και αμα πεινασω ξανα τρωω. Ολο αυτο, συνεχιζεται μεχρι τις 2-3 συνηθως (κανα επεισοδιακι ακομα το βλεπω). Μετα χανομαι κατω απο το παπλωμα μου -ναι το χω ακομα-. Μια τυπικη μερα. Ειναι τοσο περιεργο; Ολες αυτες τις "περασμενες" ωρες εντωμεταξυ βρισκω τους περισσοτερους απομακρυσμενου φιλους online. Αρα δεν ειμαι μονος. Πανε οι καιροι που ο κοσμος κοιμοταν στις 12 και ξυπνουσε στις 8. Νομιζω δηλαδη...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου